امشب در خلوت

تنهایی ام آهسته آهسته بی تو گریستم  

   کاش صدای هق هق گریه ام را باد به تو می رساند
     

 تا بدانی که بی تو چه می کشم...
   

      کاش قاصدک به تو می گفت که در غیاب تو 
     

    رودی از اشک به راه انداخته ام...
    

     و کاش پرنده ی سوخته بال عاشق از جانب من
  

       به تو این پیغام را می رساند که: 
      

   امید و آرزوهایم بی تو آهسته آهسته
   

      در حال فروریختن است....

   ای غم تو همزبان بهترین دقایق حیات من هستی

  لحظه های هستی من از تو پر شده

  ای جدایی تو بهترین بهانه گریستن !

بی تو من به اوج حسرتی نگفتنی رسیده ام

ای نوازش تو بهترین امید زیستن !

در کنار تو

   من ز اوج لذتی نگفتنی گذشته ام .

اخرین برگ ابن درخت هم به خاک نشست

بی آنکه بدانم

بی آنکه شاد باشم یا غمگین

ناباوری سنگین در چشمهایم

مبهوت

..........

...........

چگونه ممکن بود

آخرین امید هم به خاک نشست

من به فکر فرداها

بی بهانه زندگی کردن

بی بهانه خواندن

بی بهانه پرواز کردن

جوی باریکی که مرا به حقیقت رساند

فردا روز دیگری است و دیگر روزی است

امتحانی دیگر

...........

............

چرا همیشه فکر می کنم کسی را دارم که به او دل ببندم ؟!

فردا روز دیگری است

آخرین امید هم به باد.........

مانده ام از فردا نفس خواهم کشید ؟!

حرف خواهم زد ؟!

به یاران نوید آزادی خواهم داد؟!

 

از نور ؟!

از عشق ؟!

از شیرینی رنجهایی که به جان می خریم ؟!

به امید گشایشی بهتر؟

فریاد بعد از این همه سکوت.......

میگن چرا تحت فشارش گذاشتی ؟سکوت می کنم  

میگن چرا نمی ذاری هر کاری می خواد بکنه؟سکوت می کنم 

میگن چرا وقتی از پیش تو می ره ناراحت می شی؟سکوت می کنم 

میگن چرا اگه  بهت توجه نکنه ازش دلخور می شی؟سکوت می کنم 

میگن چرا وقتی با  می ره با یکی دیگه اشک می ریزی؟سکوت می کنم 

میگن چرا تموم لحظه هاتو در حسرت با اون بودن خراب میکنی؟سکوت می کنم  

میگن چرا به یاد خاطرات قدیمت غصه می خوری ؟سکوت می کنم 

میگن چرا تموم کارهاشو زیر نظر داری؟سکوت می کنم 

میگن چرا در حسرت دیدنشی در صورتی که می دونی ناراحتت می کنه؟سکوت می کنم 

میگن چرا از عالم بریدی و چسبیدی به کسی که برات از یه نفر هم نمی گذره؟سکوت می کنم 

میگن چرا  واسش هر کاری می کنی در حالی که می دونی فراموشکاره؟ سکوت می کنم 

میگن چرا در برابر توهین وتمسخرش سکوت میکنی؟  ؟چرا؟چرا؟چرا؟                                         

        فریــــــــــــاد مـــــــــی زنم چــــــون دوستـــــــــــش دارم.

 راهی به جز گریز برایم نمانده بود

                                                این عشق آتشین پر از درد بی امـــید

                                                 در وادی گناه و جنونم کشانده بــــود

رفتم که داغ بوسه پر حسرت تــــــورا

با اشک های دیده زلب شستشو دهم

                                               رفتم که ناتمام بمانم در این ســــرود 

                                                رفتم که با نا گفته به خود آبرو دهم

رفتم مگو مگو که چرا رفت ننگ بود

عشق من و نیاز تو وسوزوساز  مـــا

                                           از پرده ی خموشی و ظلمت چو نور صبح

                                              بیرون فتاده بود به یک باره راز مـــــــــــــا

رفتم که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم

در لابلای دامن شبرنگ زندگــــــــــــــــــــی

                                                  رفتم که در سیاهی یک گور بی نشان

                                                  فارغ شوم ز کشمکش وجنگ زندگــــی

من از دو چشم روشن و گریان گریختم

از خنده های وحشی طوفان گریخــــتم

                                           از بستر وصال به آغوش سرد حـــــجر

                                            آزرده از ملامت و جــــــدان گریختـــــم

ای در حرارت سوزان خود بسوز

دیگر سراغ شعله آتش ز من  مگیـــــر

                                             می خواستم که شعله شوم سر کشی کنم

                                            مــــــــرغی شدم به کنج قفس بسته و اسیر

روحی مشوشم که شبی بی خبر زخویـــش

در دامن سکوت به تلخی گــــــــــــــــریستم

                                            نا لان ز کرده ها وپشیمان  ز گفته ها  

                                            دیدم که لایق تو وعشق تو نیستـــم

خدایا با توام حواست کجاست؟

مي دانم جسته گريخته مي گويم، اما فرصتم براي من و تو بودن كم است.

تو هميشه مي شنوي اما من هميشه در خلوت نيستم.

من مي گويم كه انسان بزرگي هستم چون تو در من دميده اي اگر اينگونه نيست ، بگو.

 شكايت تكراري ... روزي كم... در شان ما نيست.

پس در فكر روزي براي من نباش ، عزتم را مگير.

دعا نمي كنم , درخواست مي كنم و مي خواهم.

 ببخش اگر روي گله ام با توست چون آدميان يا طاقت گله را ندارند يا اظهار دانايي بيشتر مانع از شنيدنشان مي شود.

سخاوت كلام گويندگان و سفاهت مقام دارندگان همه در افكار پيچاپيچ من چون موجي كه ديوار اسكله را به فرسايش سوق مي دهد مي ماند.

كاش مي توانستم فرياد بزنم كه تو رو بايد براي تو خواست و نه از ترس تو .

لذت شنيدن از رحم و مهربانيت برايم صد چندان شيرين تر است تا فكر درباره نوع عذابي كه در دوزخم مي دهي.

آنقدر برايم مجهول هست كه ديگر زندگي را به نام عذابت بر خود فشار قبر نكن.

 من با تو دچار فلسفه نيستم حماقت خواستن عمري جاودان را هم در من نبين.

من وجاهت عاشقي را مي جويم

 خدايا با توام حواست کجاست...

می دونی اما خودت نمی خوای بدونی که دوست دارم و خواهم داشت.....

ماهی به آب گفت : تو نمیتونی اشكای منو ببینی , چون من توی آبم..

آب جواب داد اما من میتونم اشكای تو رو احساس كنم چون تو

توی قلب منی

از بهار پرسیدم عشق یعنی چه؟گفت تازه شكفته ام هنوز نمیدانم

از تابستان پرسیدم عشق یعنی چه؟گفت درگرمای وجودش غرقم نمیدانم

از پاییز پرسیدم عشق یعنی چه؟گفت در هزار رنگ آن باخته ام نمیدانم

از زمستان پرسیدم عشق یعنی چه؟گفت سرد است و بی رنگ